در سال ۱۹۸۷، در حالی که شورای شهر یونکرز با این احتمال روبه روست که اگر از دستور ساخت مسکن ارزان قیمت در داخل شهر سرپیچی کند، به نقض حکم دادگاه متهم شود، نیک واسیسکو، عضو شورا، تصمیم می گیرد برای شهرداری نامزد شود.

با آغاز سال ۱۹۸۸، نیک تلاش می کند شورای شهر یونکرز را متقاعد کند با طرح مسکن موافقت کند، در حالی که واکنش ساکنان مناطق پیشنهادی برای ساخت وسازهای جدید روزبه روز خصمانه تر می شود.

بحران تا سپتامبر ۱۹۸۸ ادامه پیدا می کند و نیک خود را در وضعیتی می بیند که نمی تواند حمایت هیچ کس را جلب کند.

اسپالونه ثابت می کند که حریفی بسیار سرسخت تر از چیزی است که نیک انتظارش را داشت؛ کارمن برای آینده برنامه ریزی می کند، بیلی با بحرانی روبه رو می شود و زندگی دورین کم کم از کنترل خارج می شود.

در سال ۱۹۹۱، نیک برای حرکت سیاسی بعدی اش برنامه ریزی می کند. در همین حال، مری با جنبه دیگری از ماجرای مسکن آشنا می شود و دورین تصمیم می گیرد دِینی را به جامعه ادا کند.

در سال ۱۹۹۲، نخستین خانواده ها شروع به اسکان در خانه های شهری جدید می کنند، اما ورودشان کاملاً با استقبال مثبتی روبه رو نمی شود. در همین حال، موقعیت سیاسی نیک در معرض تهدید قرار می گیرد.